CHIPSET FEATURES SETUP
Chipset Features Setup: część 1
SDRAM CAS Latency Time
Opcje : 2, 3
Funkcja ta kontroluje opóźnienie (mierzone w cyklach zegarowych - CLK), które upływa zanim SDRAM zacznie wykonywać polecenie odczytu po jego otrzymaniu. Określa ona również liczbę cykli potrzebną do ukończenia pierwszej części transferu wiązki danych. Innymi słowy im mniejsze opóźnienie, tym szybsza transakcja.
Zauważ, że niektóre moduły SDRAM-u mogą nie być w stanie poradzić sobie z mniejszym opóźnieniem, zaczną być niestabilne i tracić dane. Dlatego jeśli to możliwe ustaw SDRAM CAS Latency Time na 2 by uzyskać optymalną wydajność, ale zwiększ go do 3, gdy system zaczyna być niestabilny.
Co ciekawe, zwiększenie CAS Latency Time daje taką korzyść, że pozwala by SDRAM pracował z większą szybkością zegara, a tym samy daje ci większe możliwości przetaktowania systemu. A więc jeśli masz problemy z overclockingiem, spróbuj zwiększyć CAS Latency Time.
SDRAM Cycle Time Tras/Trc
Opcje : 5/6, 6/8
Funkcja ta przełącza minimalną liczbę cykli zegarowych wymaganych przez Tras i Trc SDRAM-u. Tras odnosi się do Row Active Time SDRAM-u, to znaczy czasu przez jaki rząd jest otwarty dla transferów danych. Jest on również znany jak Minimum RAS Pulse Width.
Z drugiej strony Trc odnosi się do Row Cycle Time SDRAM-u, który określa jak długi czas jest potrzebny do ukończenia całego cyklu złożonego z otwarcia i odświeżenia rzędu.
Ustawieniem domyślnym jest 6/8, które jest bardziej stabilne i wolniejsze niż 5/6. Przy ustawieniu 5/6 cykle SDRAM-u są szybsze, ale rząd może pozostawać otwarty nie na tyle długo, by transakcje danych zostały ukończone. Sprawdza się to szczególnie w przypadku SDRAM-u o zegarze szybszym niż 100MHZ.
A zatem powinieneś spróbować ustawienia 5/6, by mieć lepszą wydajność SDRAM-u i zwiększać je do 6/8 tylko wtedy, gdy system zaczyna być niestabilny albo jeśli próbujesz doprowadzić do tego, by SDRAM pracował z większą szybkością zegara.
SDRAM RAS-to-CAS Delay
Opcje : 2, 3
Opcja ta pozwala wstawić opóźnienie pomiędzy sygnały RAS (Row Address Strobe) a CAS (Column Address Strobe). Opóźnienie to pojawia się, gdy SDRAM jest zapisywany, odczytywany albo odświeżany. Rzecz jasna zmniejszenie opóźnienia poprawia wydajność SDRAM-u, podczas gdy zwiększenie obniża wydajność.
Co za tym idzie spróbuj zmniejszyć opóźnienie z domyślnego 3 na 2 by mieć lepszą wydajność SDRAM-u. Jeśli jednak spotykasz się z problemami związanymi z niestabilnością po zmniejszeniu opóźnienia, wróć do domyślnego 3.
SDRAM RAS Precharge Time
Opcje : 2, 3
Opcja ta ustawia liczbę cykli wymaganych by RAS zgromadził ładunek elektryczny zanim SDRAM zostanie odświeżony. Zmniejszenie Precharge Time do 2 poprawia wydajność SDRAM-u, ale jeśli Precharge Time równy 2 jest niewystarczający dla zainstalowanej pamięci, SDRAM może nie odświeżać się prawidłowo i nie zachowywać danych.
A więc ustaw SDRAM RAS Precharge Time na 2, by mieć większą wydajność SDRAM-u, ale zwiększą go do 3 jeśli spotykasz się z problemami związanymi z niestabilnością po skróceniu Precharge Time.
SDRAM Cycle Length
Opcje : 2, 3
Funkcja podobna do SDRAM CAS Latency Time. Kontroluje ona opóźnienie (w cyklach zegarowych - CLK) pomiędzy wykonaniem polecenia odczytu a jego otrzymaniem. Określa ona również liczbę cykli zegarowych potrzebnych do ukończenia pierwszej części transferu wiązki danych. Innymi słowy im mniejsze opóźnienie, tym szybsza transakcja.
Zauważ, że niektóre moduły SDRAM-u mogą nie być w stanie poradzić sobie z krótszym cyklem, zaczną być niestabilne tracić dane. Dlatego jeśli to możliwe ustaw SDRAM Cycle Lenght na 2 by uzyskać optymalną wydajność, ale zwiększ ją do 3, gdy system zaczyna być niestabilny.
Co ciekawe, zwiększenie długości cyklu daje taką korzyść, że pozwala by SDRAM pracował z większą szybkością zegara, a tym samy daje ci większe możliwości przetaktowania systemu. A więc jeśli masz problemy z overclockingiem, spróbuj zwiększyć CAS Cycle Lenght.
SDRAM Leadoff Command
Opcje: 3, 4
Opcja ta pozwala dostosować czas inicjalizacji potrzebny zanim do danych przechowywanych w SDRAM-ie możliwy będzie dostęp. W większości przypadków jest to czas dostępu do pierwszego elementu danych w wiązce. By uzyskać optymalną wydajność ustaw jego wartość na 3 by mieć krótszy czas dostępu do SDRAM-u, ale zwiększ ją do 4 jeśli masz problemy ze stabilnością.
SDRAM Bank Interleave
Opcje: 2-Bank, 4-Bank, Disabled
Funkcja to pozwala ustawić tryb przeplotu interfejsu SDRAM-u. Przeplot umożliwia bankom SDRAM-u przeplatanie cykli odświeżania i dostępu. Jeden z banków przechodzi cykl odświeżania, podczas gdy do innego następuje dostęp. Poprawia to wydajność SDRAM-u poprzez maskowanie czasu odświeżania każdego z banków. Bliższe przyjrzenie się przeplotowi pokaże, że skoro cykle odświeżania wszystkich banków SDRAM-u są ułożone naprzemiennie, daje to swego rodzaju efekt potokowania.
Jeśli w systemie są 4 banki, CPU może w idealnych warunkach wysyłać jedno żądanie danych do każdego z banków w następujących po sobie cyklach zegarowych. Oznacza to, że w pierwszym cyklu zegarowym CPU wyśle adres do Banku 0, a następnie w drugim cyklu zegarowym wyśle kolejny adres do Banku 1 przed wysłaniem trzeciego i czwartego adresu do Banków 2 i 3 odpowiednio w trzecim i czwartym cyklu. Sekwencja to będzie wyglądała mniej więcej w ten sposób:
1. CPU wysyła adres #0 do Banku 0
2. CPU wysyła adres #1 do Banku 1 i otrzymuje dane #0 z Banku 0
3. CPU wysyła adres #2 do Banku 2 i otrzymuje dane #1 z Banku 1
4. CPU wysyła adres #3 do Banku 3 i otrzymuje dane #2 z Banku 2
5. CPU otrzymuje dane #3 z Banku 3
W rezultacie dane z wszystkich żądań będą nadchodziły kolejno z SDRAM-u bez żadnego rozdzielającego jej opóźnienia. Ale jeśli
przeplot nie został włączony, ta sama czteroadresowa transakcja będzie wygląda mniej więcej tak:
1. SDRAM się odświeża
2. CPU wysyła adres #0 do SDRAM-u
3. CPU otrzymuje dane #0 z SDRAM-u
4. SDRAM się odświeża
5. CPU wysyła adres #1 do SDRAM-u
6. CPU otrzymuje dane #1 z SDRAM-u
7. SDRAM się odświeża
8. CPU wysyła adres #2 do SDRAM-u
9. CPU otrzymuje dane #2 z SDRAM-u
10. SDRAM się odświeża
11. CPU wysyła adres #3 do SDRAM-u
12. CPU otrzymuje dane #3 z SDRAM-u
Jak widać przy włączonym przeplocie pierwszy bank zaczyna transfer danych do CPU w tym samym cyklu, w którym drugi bank otrzymuje adres wysłany przez CPU. Bez przeplotu CPU wysyłałby adres do SDRAM-u, odbierał żądane dane, a następnie czekał aż SDRAM zostanie odświeżony przed inicjalizacją drugiej transakcji danych. Traconych jest wówczas mnóstwo cykli zegarowych. To dlatego przepustowość SDRAM-u zwiększa się, gdy przeplot jest włączony.
Jednak przeplot banków działa tylko wtedy, gdy żądane konsekutywnie adresy nie znajdują się w tym samym banku. Jeśli się znajdują, wówczas transakcje danych zachowują się tak, jakby banki nie były przeplatane. CPU będzie musiał czekać aż wyczyszczona zostanie pierwsza transakcja danych, a bank SDRAM-u musi zostać odświeżony zanim procesor będzie mógł wysłać następny adres do tego banku.
Każdy DIMM SDRAM-u składa się z dwóch albo czterech banków. Dwubankowe DIMM-y używają 16 megabitowych chipów SDRAM-u i mają pojemność 32MB lub mniejszą. Z drugiej strony czterobankowe DIMM-y zwykle używają 64 megabitowych chipów SDRAM-u, chociaż gęstość SDRAM-u może wynosić do 256 megabitów na chip. Wszystkie DIMM-y SDRAM-u o pojemności 64MB lub większej są z natury czterobankowe.
Jeśli używasz pojedynczego, dwubankowego DIMM-a, ustaw tę funkcję na 2-Bank, Ale jeśli używasz dwóch dwubankowych DIMM-ów, możesz posłużyć się również opcją 4-Bank. W przypadku czterobankowych DIMM-ów możesz posłużyć się każdą z dostępnych opcji przeplotu.
Naturalnie czterobankowy przeplot jest lepszy niż dwubankowy, więc jeśli to możliwe ustaw 4-Bank. Użyj 2-Bank tylko wtedy, gdy masz pojedynczy dwubankowy SDRAM DIMM. Zwróć jednak uwagę, że Award (obecnie część Phoenix Technologies) zaleca by wyłączyć SDRAM Bank Interleave, jeżeli używane są 16 megabitowe DIMM-y SDRAM.
Chipset Features Setup: część 2
SDRAM Precharge Control
Opcje : Enabled, Disabled
Funkcja ta jest również w niektórych BIOS-ach nazywana SDRAM Page Closing Policy. Określa ona czy to procesor, czy sam SDRAM kontroluje ładowanie SDRAM-u. Jeśli opcja ta jest wyłączona wszystkie cykle procesora do SDRAM-u będą skutkowały poleceniem All Banks Precharge na interfejsie SDRAM-u, co poprawia stabilność, ale obniża wydajność.
Jeśli opcja ta jest włączona, ładowanie jest pozostawione samemu SDRAM-owi, Redukuje to ilość ładowań SDRAM-u, ponieważ wielokrotne cykle CPU do SDRAM-u mogą nastąpić zanim SDRAM wymaga odświeżenia. A więc włącz ją by mieć optymalną wydajność, o ile nie masz problemów ze stabilnością systemu, gdy opcja ta jest włączona.
DRAM Data Integrity Mode
Opcje : ECC, Non-ECC
Ustawienie to jest używane do konfigurowania Data Integrity Mode RAM-u. ECC oznacza Error Checking and Correction
(wykrywanie i korygowanie błędów - Cris) i powinno być używane tylko wtedy, gdy masz specjalny, 72-bitowy ECC RAM. Pozwoli to systemowi wykrywać i poprawiać błędy jednobitowe. Będzie ono również wykrywać błędy dwubitowe, ale nie będzie ich korygować. Daje ono zwiększoną integralność danych i stabilność systemu kosztem niewielkiego spadku szybkości.
Jeśli masz ECC RAM, włącz tę funkcję (ustaw ją na ECC), aby czerpać korzyści ze zwiększonej integralności danych. W końcu skoro wydałeś już tak wiele na drogi ECC RAM, to dlaczego go nie używać?
Jeśli nie masz ECC RAM-u, wybierz ustawienie Non-ECC.
Read-Around-Write
Opcje : Enabled, Disabled
Funkcja ta pozwala procesorowi wykonywać polecenia odczytu poza kolejnością, tak jakby były one niezależne od poleceń zapisu. A więc jeśli polecenie odczytu wskazuje na adres pamięci, którego ostatni zapis (zwartość) znajduje się w cache (czeka na skopiowanie do pamięci), polecenie odczytu zadowoli się zamiast tego zawartością cache.
Neguje to potrzebę by polecenie odczytu przeszło całą drogę do DRAM-u i poprawia wydajność podsystemu pamięci. Co za tym idzie zalecane jest włączenie tej funkcji.
System BIOS Cacheable
Opcje : Enabled, Disabled
Funkcja ta działa prawidłowo tylko wtedy, gdy tworzony jest cień BIOS-u wideo. Włącza ona lub wyłącza cachowanie ROM-u
systemowego BIOS-u w F0000h-FFFFFh za pośrednictwem L2 cache. Wielce przyspiesza to dostęp do systemowego BIOS-u, jednak nie musi się przekładać na lepszą wydajność systemu, ponieważ OS nie potrzebuje aż tak częstego dostępu do BIOS-u.
W takim razie marnowaniem przepustowości L2 cache byłoby cachowanie systemowego BIOS-u zamiast danych, które mają dla wydajności systemu bardziej krytyczne znaczenie. Dodatkowo, jeśli jakiś program dokonuje zapisu w tym obszarze pamięci skutkiem może być pad systemu. A więc zalecane jest wyłączenie System BIOS Cacheable, by uzyskać optymalną wydajność systemu.
Video BIOS Cacheable
Opcje : Enabled, Disabled
Funkcja ta działa prawidłowo tylko wtedy, gdy tworzony jest cień BIOS-u wideo. Włącza ona lub wyłącza cachowanie ROM-u BIOS-u wideo w C0000h-C7FFFh za pośrednictwem L2 cache. Wielce przyspiesza to dostęp do BIOS-u wideo, nie przekłada się jednak na lepszą wydajność systemu, ponieważ OS omija BIOS używając sterownika karty graficznej, aby uzyskać bezpośredni dostęp do karty graficznej.
W takim razie marnowaniem przepustowości L2 cache byłoby cachowanie BIOS- wideo zamiast danych, które mają dla wydajności systemu bardziej krytyczne znaczenie. Dodatkowo, jeśli jakiś program dokonuje zapisu w tym obszarze pamięci skutkiem może być pad systemu. A więc zalecane jest wyłączenie Video BIOS Cacheable, by uzyskać optymalną wydajność systemu.
Video RAM Cacheable
Opcje: Enabled, Disabled
Funkcja ta włącza lub wyłącza cachowanie RAM-u wideo w A0000h-AFFFFh za pośrednictwem L2 cache. Ma to przyspieszać dostęp do RAM-u wideo, nie przekłada się jednak na lepszą wydajność systemu.
Wiele kart graficznych ma obecnie RAM o przepustowości 5.3GB/s (128 bitów x 166MHz DDR) i liczba ta stale rośnie. W międzyczasie przepustowość SDRAM-u wciąż tkwi na poziomie około 0.8GB/s (64 bity x 100MHz) albo w najlepszym razie 1.06GB/s (64 bity x 133MHz), jeśli używasz systemu PC133.
Chociaż Pentium III 650 może mieć L2 cache o przepustowości około 20GB/s (256 bitów x 650MHz), rozsądniejsze jest cachowanie naprawdę wolnego systemowego SDRAM-u zamiast RAM-u karty graficznej.
Zwróć również uwagę, że cachowanie RAM-u wideo ma niewielki sens w przypadku L2 o dużej przepustowości w Pentium III. Dzieje się tak dlatego, że RAM wideo komunikuje się z L2 cache za pośrednictwem magistrali AGP, której maksymalna przepustowość to tylko 1.06GB/s przy użyciu protokołu AGPx4. W rzeczywistości przepustowość jest mniejsza o połowę w przypadku pamięci podręcznej L2 cachującej RAM karty graficznej, ponieważ dane muszą przepływać w dwóch kierunkach.
Dodatkowo, jeśli jakiś program dokonuje zapisu w tym obszarze pamięci skutkiem będzie pad systemu. A więc bardzo niewielki pożytek daje cachowanie RAM-u karty graficznej. Znacznie lepiej byłoby użyć pamięci L2 procesora do cachowania systemowego SDRAM-u. Zalecane jest wyłączenie Video RAM Cacheable, by uzyskać optymalną wydajność systemu. Bardziej szczegółowe informacje znajdziesz w Video RAM Caching guide.
Memory Hole At 15M-16M
Opcje: Enabled, Disabled
Niektóre specjalne karty ISA wymagają by cały ten obszar pamięci prawidłowo z nimi współpracował. Włączenie tej funkcji rezerwuje go do wykorzystania przez taką kartę. Uniemożliwi również systemowi dostęp do pamięci powyżej 16MB.
Oznacza to, że jeśli włączysz tę funkcję, twój OS będzie mógł używać maksymalnie 15MB RAM-u, niezależnie od tego ile go faktycznie masz w systemie. A więc zawsze wyłączaj tę funkcję, chyba że karta ISA absolutnie wymaga tego obszaru pamięci do prawidłowego działania.
Chipset Features Setup: część 3
8-bit I/O Recovery Time
Opcje : NA, 8, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7
Magistrala PCI jest znacznie szybsza niż ISA. A więc, aby karty ISA współpracowały prawidłowo z cyklami I/O z magistrali PCI, "mechanizm I/O odzyskiwania kontroli nad magistralą" wstawia dodatkowe cykle zegara magistrali pomiędzy każde kolejne generowane przez PCI cykle I/O do magistrali ISA.
Domyślnie "mechanizm odzyskiwania kontroli nad magistralą" wstawia minimum 3.5 cyklu pomiędzy każdy kolejny 8-bitowy cykl I/O do magistrali ISA. Opcje powyżej pozwalają wstawić jeszcze więcej cykli zegarowych pomiędzy każdy kolejny 8-bitowy cykl I/O do magistrali ISA. Wybranie NA ustawia liczbę opóźnionych cykli na minimum 3.5 cyklu zegarowego.
A więc ustaw 8-bit I/O Recovery Time na NA jeśli to możliwe, aby uzyskać optymalną wydajność magistrali ISA. Zwiększaj I/O Recovery Time tylko wtedy, gdy masz problemy z 8-bitowymi kartami ISA. Zauważ, że funkcja ta nie spełnia żadnej roli jeśli nie używasz kart ISA.
16-bit I/O Recovery Time
Opcje : NA, 4, 1, 2, 3
Magistrala PCI jest znacznie szybsza niż ISA. A więc, aby karty ISA współpracowały prawidłowo z cyklami I/O z magistrali PCI, mechanizm I/O odzyskiwania kontroli nad magistralą wstawia dodatkowe cykle zegara magistrali pomiędzy każde kolejne generowane przez PCI cykle I/O do magistrali ISA.
Domyślnie mechanizm odzyskiwania kontroli nad magistralą wstawia minimum 3.5 cyklu pomiędzy każdy kolejny 16-bitowy cykl I/O do magistrali ISA. Opcje powyżej pozwalają wstawić jeszcze więcej cykli zegarowych pomiędzy każdy kolejny 16-bitowy cykl I/O do magistrali ISA. Wybieranie NA ustawia liczbę opóźnionych cykli na minimum 3.5 cyklu zegarowego.
A więc ustaw 16-bit I/O Recovery Time na NA jeśli to możliwe, aby uzyskać optymalną wydajność magistrali ISA. Zwiększaj I/O Recovery Time tylko wtedy, gdy masz problemy z 16-bitowymi kartami ISA. Zauważ, że ta funkcja nie spełnia żadnej roli jeśli nie używasz kart ISA.
Passive Release
Opcje : Enabled, Disabled
Jeśli Passive Release jest włączone, dostępy CPU do PCI są możliwe podczas biernego zwolnienia (passive release) magistrali PCI. A zatem procesor może mieć dostęp do magistrali PCI w czasie, gdy następuje dostęp do magistrali ISA.
W przeciwnym razie układ arbitrażu akceptuje tylko dostęp innego moduł nadrzędnego magistrali PCI do lokalnego DRAM-u. Innymi słowy tylko inny moduł nadrzędny magistrali PCI może mieć dostęp do magistrali PCI, a nie procesor. Funkcja ta jest używana by spełnić czas opóźnienia modułu nadrzędnego magistrali ISA, który jest znacznie dłuższy niż modułu nadrzędnego magistrali PCI.
Włącz funkcję Passive Release by uzyskać optymalną wydajność. Wyłączaj ją jedynie wtedy, gdy masz problemy z kartami ISA.
Delayed Transaction
Opcje : Enabled, Disabled
Funkcja ta jest używana by uzgodnić czasu opóźnienia cykli PCI do i z magistrali ISA. Magistrala ISA jest dużo, dużo wolniejsza niż magistrala PCI. Dlatego ukończenie cykli PCI do i z magistrali ISA trwa znacznie dłużej i spowalnia magistralę PCI.
Jednak włączenie Delayed Transaction umożliwia wbudowanemu w chipset 32-bitowemu buforowi zapisu obsługę opóźnionych cykli transakcji. Oznacza to, że transakcje do i z magistrali ISA są buforowane, a magistrala PCI może zostać zwolniona aby wykonywała inne transakcje, gdy trwa transakcja ISA.
Opcja ta powinna być włączona aby uzyskać lepszą wydajność i spełnić wymagania specyfikacji PCI 2.1. Wyłączaj ją jedynie wtedy, gdy twoje karty PCI nie są w stanie działać prawidłowo albo jeśli używasz karty ISA, która nie jest zgodna z PCI 2.1.
PCI 2.1 Compliance
Opcje : Enabled, Disabled
To taka sama funkcja jak Delayed Transaction powyżej.
Funkcja ta jest używana by spełnić czas opóźnienia cykli PCI do i z magistrali ISA. Magistrala ISA jest dużo, dużo wolniejsza niż magistrala PCI. Dlatego ukończenie cykli PCI do i z magistrali ISA trwa znacznie dłużej i spowalnia magistralę PCI.
Jednak włączenie Delayed Transaction umożliwia wbudowanemu w chipset 32-bitowemu buforowi zapisu obsługę opóźnionych cykli transakcji. Oznacza to, że transakcje do i z magistrali ISA są buforowane, a magistrala PCI może zostać zwolniona aby wykonywała inne transakcje, gdy trwa transakcja ISA.
Opcja ta powinna być włączona aby uzyskać lepszą wydajność i spełnić wymagania specyfikacji PCI 2.1. Wyłączaj ją jedynie wtedy, gdy twoje karty PCI nie są w stanie działać prawidłowo albo jeśli używasz karty ISA, która nie jest zgodna z PCI 2.1.
AGP Aperture Size (MB)
Opcje: 4, 8, 16, 32, 64, 128, 256
Opcja ta wybiera rozmiar szczeliny AGP. Szczelina jest częścią zakresu adresowego PCI poświęconego na przestrzeń adresową pamięci graficznej. Główne cykle, które trafiają w zakres szczeliny są przekazywane do AGP bez potrzeby translacji. Rozmiar szczeliny określa również ilość systemowego RAM-u, który może być przydzielony karcie graficznej do przechowywania tekstur.
Wielkość szczeliny AGP określa formuła: maksimum nadającej się do wykorzystania pamięci AGP x 2 plus 12MB. Oznacza to, że nadająca się do wykorzystania ilość pamięci AGP jest mniejsza niż połowa wielkości szczeliny AGP. Dzieje się tak dlatego, że system potrzebuje pamięci AGP (nie cachowanej) plus równą ilość łącznego obszaru pamięci i dodatkowych 12MB do wirtualnego adresowania. Jest to przestrzeń adresowa, a nie użyta fizyczna pamięć. Pamięć fizyczna jest alokowana i zwalniana stosownie do zapotrzebowania tylko wtedy, gdy Direct3D dokonuje wywołania "create non-local surface".
Win95 (z VGARTD.VXD) i Win98 używają "efektu wodospadu". Powierzchnie są tworzone najpierw w pamięci lokalnej. Gdy pamięć ta się zapełni tworzenie powierzchni rozszerza się na pamięć AGP, a potem na pamięć systemową. A więc wykorzystanie pamięci jest automatycznie optymalizowane dla każdej aplikacji. AGP i pamięć systemowa nie są używane o ile nie jest to absolutnie konieczne.
Wielu zalecało ustawienie AGP Aperture Size na połowę RAM-u w systemie. Jednak jest to błąd z tej samej przyczyny, dla której wielkość pliku wymiany nie powinna być równa 1/4 RAM-u w systemie. Tak jak w przypadku wielkości pliku wymiany, wymagana wielkość szczeliny AGP będzie malałą wraz ze wzrostem ilości pamięci karty graficznej. Przyczyną jest to, że większość tekstur będzie przechowywana przez samą kartę graficzną. A więc karta graficzna z 32MB RAM-u lub więcej będzie wymagała mniejszej szczeliny niż karta z mniejszą ilością RAM-u.
Jeżeli twoja karta ma bardzo niewiele pamięci graficznej powinieneś ustawić szczelinę AGP tak dużą, jak się da, nawet na połowę RAMu w systemie. W przypadku kart z większą pamięcią graficzną nie powinieneś ustawiać szczeliny na połowę RAM-u w systemie. Zwróć uwagę, że rozmiar szczeliny nie koresponduje z wydajnością, a więc zwiększanie jej do olbrzymich rozmiarów nie poprawia wydajności.
Pomimo to zalecane jest utrzymanie szczeliny AGP na poziomie około 64 do 128MB. Czemu zalecane jest ustawienie tak dużej szczeliny pomimo to, że większość kart graficznych ma obecnie dużo pamięci? Czy nie powinno się jej ustawić na absolutne minimum, aby zaoszczędzić systemowy RAM?
Rzecz w tym, że wiele kart graficznych wymaga co najmniej 16MB szczeliny AGP do prawidłowego działania. Przyczyną jest
prawdopodobnie to, że wirtualna przestrzeń adresowa już ma rozmiar 12MB! Na dodatek wiele programów ma wymagania co do minimalnej wielkości szczeliny AGP, które przeważnie nie są sprecyzowane. A niektóre używają tylu tekstur, że pamięć AGP jest potrzebna nawet w przypadku kart z bardzo dużą ilością pamięci graficznej (32MB).
A jeżeli pamiętasz formułę podaną powyżej ilość potrzebnej pamięci AGP jest ponad dwukrotnie większa niż wymagana przestrzeń do przechowywania tekstur. A więc jeśli potrzebne jest dodatkowe 15MB pamięci do przechowywania tekstur, wówczas używane są 42MB systemowego RAM-u. Ma zatem sens ustawienie dużej szczeliny AGP, aby spełnić wymagania wszelkiego software'u.
Zwróć uwagę, że wielkość szczeliny AGP nie pozwoli ci zaoszczędzić ani trochę RAM-u. Tak jak i wcześniej, tym co robi wielkość szczeliny AGP jest ograniczenie RAM-u, który magistrala AGP może zająć, gdy jest on jej potrzebny. Nie jest on używany, o ile nie jest to absolutnie koniecznie. A więc ustawienie szczeliny na 64MB nie oznacza, że 64MB twojego RAM-u będą używane jako pamięć AGP. Ograniczy to tylko maksymalną ilość RAM-u, który może zostać wykorzystany przez magistralę AGP do 64MB (faktyczna nadająca się do użycia pamięć AGP to tylko 26MB).
O ile zwiększenie szczeliny AGP ponad 128MB nie będzie miało tak naprawdę negatywnego wpływu na wydajność, najlepiej byłoby i tak utrzymać szczelinę na poziomie 64-128MB, aby tablica GART nie stała się zbyt duża. Ponieważ ilość RAM-u na kartach zwiększa się, a kompresja tekstur jest coraz bardziej powszednią sprawą, mniejsza jest potrzeba by zwiększać szczelinę AGP ponad 64MB. A więc zalecane jest ustawienie AGP Aperture Size na 64MB albo maksymalnie na 128MB.
Chipset Features Setup: część 4
AGP 2X Mode
Opcje : Enabled, Disabled
Funkcja ta włącza lub wyłacza protokół transmisji AGP2X. Standardowe AG1X wykorzystuje tylko wznoszące się zbocze sygnału APG do transferu danych. Przy 66MHz przekłada się to na przepustowość 264MB/s. Włączenie AGP X2 Mode podwaja tę przepustowość dzięki przesyłaniu danych na obu zboczach, opadającym i wznoszącym się, sygnału. A zatem podczas gdy szybkość zegara magistrali AGP nadal wynosi 66MHz, faktyczna przepustowość magistrali jest podwojona. Jest to ta sama metoda, z której UltraDMA 33 czerpie swój skok wydadajności.
Jednak zarówno chipset płyty głównej i karta graficzna muszą obsługiwać transfery AGP2X abyś mógł użyć protokołu AGP2X. Jeżeli twoja karta graficzna obsługuje transfery AGP2X, włącz AGP 2X Mode aby mieć szybszy transfer AGP. Wyłączaj go wyłącznie wtedy, gdy masz problemy ze stabilnością (zwłaszcza w przypadku płyt Super Socket 7) albo, jeśli masz zamiar przetaktować magistralę AGP ponad 75MHz i nie możesz po prostu wyłączyć sidebandingu.
AGP Master 1WS Read
Opcje : Enabled, Disabled
Domyślnie urządzenie zarządzające dostępem do magistrali AGP czeka przynajmniej przez 2 stany oczekiwania albo zegar AGP wykonuje cykl zanim zaczyna transakcję odczytu. Opcja ta pozwala zredukować opóźnienie do tylko 1 stanu oczekiwania albo cyklu zegarowego. Aby mieć lepsza wydajność AGP włącz te opcję, ale wyłącz ją jeśli zdarzają ci się dziwaczne anomalie grafiki, jak na przykład efekty obrazu szkieletowego i artefakty pikseli po jej włączeniu.
AGP Master 1WS Write
Opcje : Enabled, Disabled
Domyślnie urządzenie zarządzające dostępem do magistrali AGP czeka przynajmniej przez 2 stany oczekiwania albo zegar AGP wykonuje cykl zanim zaczyna transakcję zapisu. Opcja ta pozwala zredukować opóźnienie do tylko 1 stanu oczekiwania albo cyklu zegarowego. Aby mieć lepsza wydajność AGP włącz te opcję, ale wyłącz ją jeśli zdarzają ci się dziwaczne anomalie grafiki, jak na przykład efekty obrazu szkieletowego i artefakty pikseli po jej włączeniu.
USWC Write Posting
Opcje : Enabled, Disabled
USWC, czyli Uncacheable Speculative Write Combination poprawia wydajność systemów Pentium Pro (a możliwe, że również
innych procesorów P6) z kartami graficznymi, które mają liniowy bufor ramki (wszystkie nowe karty go mają). Łącząc mniejsze zapisy danych w 64-bitowe zapisy funkcja ta redukuje liczbę transakcji wymaganych, aby konkretna ilość danych została przetransferowana do liniowego bufora ramki karty graficznej.
Może to jednak powodować takie problemy jak zniekształcenia obrazu, zawieszenia, problemy z ładowaniem systemu, itd., jeżeli karta graficzna nie obsługuje tej funkcji.
Dodatkowo testy z użyciem FastVid (w starym artykule - The Phoenix Project) wykazały, że takie ustawienie może obniżyć wydajność, zamiast ją zwiększyć! Zostało to zaobserwowane w przypadku płyty na 440BX Intela.
A więc jeśli używasz procesora Pentium Pro albo płyty głownej opartej na jednym ze starszych chipsetów, włącz ją by mieć lepszą wydajność grafiki. Jeśli posiadasz nowszą płytę główną możesz spróbować ją włączyć, ale dla pewności uruchom kilka testów, aby ustalić czy funkcja ta faktycznie poprawia wydajność, czy nie. Całkiem możliwe, że nie poprawia jej wcale albo nawet ją obniża.
Spread Spectrum
Opcje : Enabled, Disabled, 0.25%, 0.5%, Smart Clock
Gdy generator sygnałów zegarowych płyty głównej wysyła impulsy, wyskoki impulsów wytrwarzają EMI (Electromagnetic Interference, zakłócenie elektromagnetyczne). Funkcja Spread Function redukuje generowane zakłócenie poprzez modulowanie impulsów w taki sposób, że wyskoki impulsów są redukowane do bardziej spłaszczonych krzywych. Dokonuje tego różnicując częstotliwość tak że nie używa żadnej szczególnej częstotliwości dłużej niż przez chwilę. Redukuje to problemy z interferencją z innymi urządzeniami elektronicznymi znajdującymi się w pobliżu.
Jednakże, o ile włączenie Spread Spectrum zmniejsza EMI, stabilność systemu i wydajność mogą zostać nieco obniżone. Może się to sprawdzić zwłaszcza w przypadku "timing-critical devices" takich jak wrażliwe zegary urządzenia SCSI.
W niektórych BIOSach znajduje się opcja Smart Clock. Zamiast modulować częstotliwość impulsów na bieżąco, Smart Clock wyłącza sygnały zegarowe AGP, PCI i SDRAM-u, gdy nie są one używane. Dzięki temu EMI może zostać zredukowane bez obniżania stabilności systemu. Dodatkowym bonusem uzywania Smart Clock jest zmniejszenie zużycia energii.
Jeśli nie masz problemów z EMI, pozostaw przy ustawieniu Disabled, by mieć optymalną stabilność systemu i wydajność. Ale jeśli prześladuje cię EMI użyj ustawienia Smart Clock o ile to możliwe i zadowol się ustawieniem Enabled lub jedną z pozostałych dwóch wartości, jeśli Smart Clock nie jest dostępny. Wartości w procentach oznaczają jak wiele wahań przeprowadza BIOS na częstotliwości zegara. A więc niższa wartość (0.25%) jest stosunkowo lepsza dla stabilności systemu, podczas gdy wartość wyższa (0.5%) jest lepsza z punktu widzenia redukcji EMI.
Pamiętaj by wyłączyć Spread Spectrum jeżeli przetaktowujesz CPU, ponieważ nawet 0.25% wahanie może wywołać tymczasowy wzrost prędkości zegara o 25MHz (w przypadku CPU 1GHZ), który może po prostu spowodować zawieszenie przetaktowanego procesora. Albo przynajmniej użyj ustawienia Smart Clock, ponieważ nie wiąże się z nim żadna modulacja częstotliwości.
Auto Detect DIMM/PCI Clk
Opcje: Enabled, Disabled
Funkcja ta jest podobna do opcji Smart Clock funkcji Spread Spectrum. BIOS monitoruje aktywność AGP, PCI i SDRAM-u. Jeżeli w tych slotach nie ma kart, BIOS wyłącza odpowiednie sygnały zegarowe AGP, PCI i SDRAM-u. A jeśli nic się nie dzieje w zajętych slotach AGP/PCI/SDRM, BIOS wyłącza także i te sygnały.
W ten sposób EMI (zakłócenie elektromagnetyczne) może zostać zredukowane bez narażania na szwank wydajności. Pozwala to również obniżyć zużycie energii przez konmputer, ponieważ zużywać ją będą tylko aktywne komponenty.
Jeśli nie masz jednak żadnych problemów z EMI, pozostaw przy ustawieniu Disabled, by mieć optymalną stabilność i wydajność systemu. Włącz ją tylko wtedy, gdy prześladują cię problemy z EMI albo, jeśli chcesz zaoszczędzić więcej energii.
Chipset Features Setup: część 5
Flash BIOS Protection
Opcje : Enabled, Disabled
Funkcja ta chroni BIOS przed przypadkowym uszkodzeniem przez nieuprawnionych użytkowników albo wirusy. Gdy jest włączona dane BIOSu nie mogą być zmienione podczas próby aktualizacji BIOSu przez program flaszujący. Aby pomyślnie zaktualizować BIOS będziesz musiał wyłączyć funkcję Flash BIOS Protection.
Powinieneś ją zawsze włączać. Jedyna okazja, gdy potrzebujesz ją włączyć to aktualizacja BIOSu. Po zaktualizowaniu BIOSu
powinieneś ją natychmiast powtórnie włączyć, aby chronić BIOS przed wirusami.
Hardware Reset Protect
Opcje : Enabled, Disabled
Funkcja ta jest użyteczna dla serwerów plików, ruterów, itd., które muszą pracować 24 godziny na dobę. Kiedy jest włączona przycisk resetujący system nie będzie działał, co zapobiega przypadkowym resetom. Przy ustawieniu Disabled przycisk reset będzie funkcjonował normalnie.
Zalecane jest byś pozostawił ustawienie Disabled o ile nie masz serwera i dzieci, które biegają po domu i uwielbiają naciskać ten mały czerwony guzik.
DRAM Read Latch Delay
Opcje : Enabled, Disabled
Jest to funkcja, która wprowadza niewielkie opóźnienie przed odczytaniem przez system danych z modułu RAM-u. Funkcja ta została dodana aby ułatwić używanie niektórych specjalnych modułów SDRAM-u, które mają nietypowe synchronizacje. Nie musisz jej włączać, o ile nie doświadczasz dziwnych padów systemu i podejrzewasz, że ich przyczyną jest niestabilność pamięci.
Tak więc zalecane jest być pozostawił ustawienie Disabled o ile nie przydarzają ci się problemy ze stabilnością systemu. Jeśli masz problemy możesz ją włączyć, aby sprawdzić czy twój moduł DRAM-u jest jednym z tych o nietypowych synchronizacjach i skorygować problem.
DRAM Interleave Time
Opcje : 0ms, 0.5ms
Funkcja ta kontroluje synchronizację odczytywania następnego banku danych, gdy DRAM Interleave lub SDRAM Bank Interleave są włączone. Recz jasna im niższej wartości użyjesz, tym szybciej moduły DRAM-u są w stanie przeplatać, za czym idzie lepsza wydajność.
A więc zalecane jest ustawienie czasu przeplotu na najniższą wartość jaką się da, by mieć lepszą wydajność DRAM-u. Zwiększaj DRAM Interleave Time tylko wtedy, gdy masz problemy ze stabilnością systemu.
Byte Merge
Opcje : Enabled, Disabled
Łączenie bajtów zatrzymuje 8-bitowe i 16-bitowe zapisy z CPU do magistrali PCI w buforze, w którym są one gromadzone i łączone w 32-bitowe zapisy. Następnie chipset gdy jest to możliwe zapisuje dane z bufora do magistrali PCI. Jak widać łączenie 8-bitowych i 16- bitowych redukuje liczbę transakcji PCI, zwalniając tym samym przepustowość i czas CPU.
A więc zalecane jest włączenie tej funkcji by mieć lepszą wydajność PCI.
PCI Pipeline / PCI Pipelining
Opcje: Enabled, Disabled
Funkcja ta łączy potokowość PCI lub CPU z łączeniem bajtów. Łączenie bajtów jest następnie używane do zwiększenia wydajności karty graficznej. Funkcja ta kontroluje opcję Byte Merge dla cykli bufora kadru. Gdy jest włączona kontroler sprawdza osiem sygnałów CPU Byte Enable aby ustalić czy bajty danych odczytywane z magistrali PCI przez CPU mogą zostać połączone.
A więc zalecane jest włączenie tej funkcji by mieć lepszą wydajność karty graficznej PCI. Inne urządzenia PCI również mogą
skorzystać na jej włączeniu.
Fast R-W Turn Around
Opcje : Enabled, Disabled
Opcja ta redukuje opóźnienie, które występuje, gdy CPU po raz pierwszy odczytuje DRAM, a następnie dokonuje w nim zapisu. Normalnie występuje dodatkowe opóźnienie skojarzone z przejściem od odczytu do zapisu.
Jeśli włączysz tę opcję opóźnienie zostanie zredukowane i przełączenie z odczytu na zapis będzie następowało szybciej. Jeśli jednak twoje moduły RAM-u nie są w stanie poradzić sobie z szybszym przełączaniem, dane mogą być tracone a system może stać się niestabilny. Mając to na uwadze włącz tę opcję by mieć lepszą wydajność RAM-u, chyba że po jej włączeniu masz problemy ze stabilnością.
CPU to PCI Write Buffer
Opcje : Enabled, Disabled
Funkcja ta kontroluje bufor zapisu CPU do magistrali PCI. Jeśli bufor ten jest wyłączony, CPU zapisuje bezpośrednio do magistrali PCI. Chociaż może się to wydawać szybszą, a co za tym idzie lepszą metodą, nie jest to prawda. Ponieważ magistrala CPU jest szybsza niż magistrala PCI, wszelki zapis CPU do PCI musi czekać aż magistrala PCI jest gotowa do przyjęcia danych. Uniemożliwia to CPU wykonywanie jakichkolwiek innych zadań dopóki nie zakończy wysyłania danych do magistrali PCI.
Włączenie bufora umożliwia CPU natychmiastowe zapisanie czterech słów danych do bufora, dzięki czemu procesor może kontynuować inne zadanie nie czekając aż te cztery słowa danych dotrą do PCI. Dane w buforze zapisu zostaną zapisane do PCI, gdy zacznie się następny cykl odczytu magistrali PCI. Różnica polega na tym, że bufor robi to nie zatrzymując CPU na cały czas trwania transakcji z CPU do PCI.
Dlatego zalecane jest byś włączył CPU to PCI Write Buffer.
Chipset Features Setup: część 6
PCI Dynamic Bursting
Opcje : Enabled, Disabled
Opcja ta kontroluje bufor zapisu PCI. Jeśli jest włączona, każda transakcja po magistrali PCI trafia prosto do bufora zapisu. Transakcje wiązek są następnie dokonywane, gdy tylko jest dość danych, by można je było wysłać w pojedynczej wiązce.
Jeśli opcja ta jest wyłączona, dane trafiają do bufora zapisu i są transferowane w wiązkach później (gdy magistrala PCI jest wolna albo gdy bufor jest pełny), jeżeli transakcja zapisu jest transakcją wiązek. Jeśli transakcja zapisu nie jest transakcją wiązek, bufor zapisu jest opróżniany, a dane są natychmiastowo zapisywane do magistrali PCI .
Zalecane jest włączenie PCI Dynamic Bursting, by mieć lepszą wydajność PCI.
PCI Master 0 WS Write
Opcje : Enabled, Disabled
Funkcja ta określa czy przed każdym zapisem do magistrali PCI występuje opóźnienie. Jeśli jest włączona, zapisy do magistrali PCI są wykonywane natychmiastowo (przy zerowych stanach oczekiwania), gdy tylko magistrala PCI jest gotowa do otrzymania danych. Ale jeśli jest wyłączona, wówczas każda transakcja zapisu do PCI jest opóźniona o jeden stan oczekiwania.
Normalnie zalecane jest włączenie tej funkcji by PCI działała szybciej. Jednak wyłączenie jej może być użyteczne, gdy skutkiem przetaktowania magistrali PCI jest niestabilność. Opóźnienie ogólnie rzecz biorąc poprawi możliwości przetaktowania magistrali PCI.
PCI Delay Transaction
Opcje : Enabled, Disabled
Jest to funkcja podobna do opcji Delayed Transaction. Funkcja ta jest używana by uzgodnić czas opóźnienia cykli PCI do i z magistrali
ISA. Magistrala ISA jest dużo, dużo wolniejsza niż magistrala PCI. Dlatego ukończenie cykli PCI do i z magistrali ISA trwa znacznie
dłużej i spowalnia magistralę PCI.
Jednak włączenie Delayed Transaction umożliwia wbudowanemu w chipset 32-bitowemu buforowi zapisu obsługę opóźnionych cykli transakcji. Oznacza to, że transakcje do i z magistrali ISA są buforowane, a magistrala PCI może zostać zwolniona aby wykonywała inne transakcje podczas gdy trwa transakcja ISA.
Opcja ta powinna być włączona aby uzyskać lepszą wydajność i spełnić wymagania specyfikacji PCI 2.1. Wyłączaj ją jedynie wtedy, gdy twoje karty PCI nie są w stanie działać prawidłowo albo jeśli używasz karty ISA, która nie jest zgodna z PCI 2.1.
PCI#2 Access #1 Retry
Opcje : Enabled, Disabled
Funkcja ta jest powiązana z CPU to PCI Write Buffer. Normalnie CPU to PCI Write Buffer jest włączony. Wszystkie zapisy do magistrali PCI są jako takie natychmiast zapisywane do bufora, zamiast do magistrali PCI. Zwalnia to CPU od czekania aż magistrala PCI jest wolna. Dane są następnie zapisywane do szyny PCI, gdy rozpoczyna się następny cykl szyny PCI.
Istnieje możliwość, że bufor zapisu do PCI może zawieść. Gdy tak się dzieje, ta opcja BIOSu określa czy zapis bufora powinien zostać spróbowany powtórnie czy odesłany z powrotem do arbitrażu. Jeśli opcja ta jest włączona, bufor będzie próbował zapisu do szyny PCI do skutku. Jeśli jest wyłączona, bufor opróżni swoją zawartość i zarejestruje transakcję jako nieudaną. CPU będzie musiał zapisać ponownie w buforze zapisu.
Zalecane jest włączenie tej funkcji, chyba że masz wiele powolnych urządzeń PCI w systemie. W takim razie jej wyłączenie
zapobiegnie generowaniu zbyt wielu ponownych prób, które mogą wystawić szynę PCI na poważną próbę.
Master Priority Rotation
Opcje : 1 PCI, 2 PCI, 3 PCI
Funkcja ta kontroluje dostęp CPU do szyny PCI.
Jeśli wybierzesz 1 PCI, CPU będzie miał zawsze przyznawany dostęp zaraz po zakończeniu transakcji bieżącego bus mastera PCI, niezależnie od tego ile innych bus masterów PCI czeka w kolejce. Pozwala to na najszybszy dostęp CPU do szyny PCI, ale oznacza gorszą wydajność urządzeń PCI.
Jeśli wybierzesz 2 PCI, CPU będzie miał przyznawany dostęp po zakończeniu bieżącej i następnej transakcji PCI. Innymi słowy CPU ma przyznawany dostęp po dwóch transakcjach bus mastera PCI, niezależnie od tego ile innych bus masterów PCI czeka w kolejce. Oznacza to, że CPU musi czekać trochę dłużej niż w przypadku opcji 1 PCI, ale urządzenia PCI będą miały szybszy dostęp do magistrali PCI.
Jeśli wybierzesz 3 PCI, CPU będzie miał przyznawany dostęp dopiero po zakończeniu bieżącej i dwóch następnych transakcji bus mastera PCI czekających w kolejce. A więc CPU musi czekać aż trzy urządzenia zarządzające dostępem do magistrali (bus masters) zakończą swoje transakcje na szynie PCI zanim sam będzie mógł otrzymać dostęp do szyny PCI. Oznacza to gorszą wydajność CPU-do- PCI, ale urządzenia bus master PCI będą miały lepszą wydajność.
Jednak niezależnie od dokonanego przez ciebie wyboru, CPU ma zagwarantowany dostęp do szyny PCI po maksimum trzech dostępach przyznanych bus masterowi PCI. Nie ma znaczenia czy w kolejce czeka wiele PCI bus masterów albo kiedy CPU zażądał dostępu do szyny PCI. Zawsze będzie miał przyznany dostęp po jednej transakcji bus mastera PCI (1 PCI), dwóch transakcjach (2 PCI) lub trzech transakcjach (3 PCI).
AGP 4X Mode
Opcje : Enabled, Disabled
Funkcja ta występuje tylko w przypadku płyt głównych obsługujących AGP4X. Zwykle jest jednak domyślnie ustawiona na Disabled, ponieważ nie każdy będzie używał z nią karty AGP4X. Dla użytkowników kart AGPX1 lub X2 opcja ta musi być wyłączona, by ich karty działały prawidłowo. Aby zapobiec komplikacjom producenci wolą po prostu wyłączyć tryb AGP4X.
To jednak oznacza, że użytkownicy kart AGP4X stracą większą przepustowość oferowaną przez tryb AGP4X. Chociaż faktyczna prędkość transferu w trybie AGP4X nie jest znacząco wyższa niż trybu AGP2X, to i tak marnotrawstwem jest nie używanie tego trybu, gdy jest to możliwe.
A więc, jeśli masz kartę AGP4X, zalecane jest włączenie trybu AGP4X by wydajność AGP była lepsza. Pozostaw go wyłączonego tylko wtedy, gdy masz kartę graficzną, która obsługuje jedynie tryby AGP1X lub AGP2X.
Chipset Features Setup: część 7
AGP Driving Control
Opcje : Auto, Manual
Ta funkcja umożliwia dostosowanie kontroli nad "AGP driving force". Zwykle domyślnie ustawiona jest na Auto, umożliwiając tym samym chipsetowi przejęcie kontroli i automatyczne dostosowanie "AGP driving force" w taki sposób, by pasowała do zainstalowanej karty AGP.
Jednak do takich celów jak rozwiązywanie problemów lub overclocking możesz ustawić AGP Driving Control na Manual abyś mógł wybrać taką AGP Driving Value, jaką chcesz.
AGP Driving Value
Opcje : 00 to FF (liczby szesnastkowe)
Opcja ta jest podporządkowana funkcji AGP Driving Control. Jeśli ustawisz AGP Driving Control na Auto, wówczas wartość ustawiona tutaj nie będzie miała żadnych skutków. Aby opcja ta działała musisz ustawić AGP Driving Control na Manual.
AGP Driving Value określa siłę sygnału magistrali AGP. Im wyższa wartość, tym silniejszy sygnał. Zakres wartości szesnastkowych (00 do FF) przekłada się na 0 do 255 w wartościach dziesiętnych. Domyślnie AGP Driving Value jest ustawione na DA (218), ale jeśli używasz karty AGP bazującej na linii procesorów graficznych GeForce2 Nvidii, to zalecane jest wówczas ustawienie AGP Driving Value na wyższą wartość EA (234).
Ze względu na charakter tej opcji możliwe jest wykorzystanie jej jako pomocy przy przetaktowywaniu magistrali AGP. Szyna AGP jest wrażliwa na overclocking, zwłaszcza w trybie AGP4X i przy włączonym sidebandingu. Jako taka wyższa AGP Driving Value może być właśnie tym czego trzeba, by przetaktować AGP bardziej niż jest to normalnie możliwe. Podnosząc siłę sygnału magistrali AGP możesz poprawić jej stabilność po przetaktowaniu.
Bądź jednak bardzo, bardzo ostrożny, gdy zwiększasz AGP Driving Value na przetaktowanej szynie AGP, ponieważ twoja karta AGP może zostać w trakcie tego procesu nieodwracalnie zniszczona!
BTW, wbrew niektórym doniesieniom zwiększanie AGP Driving Value nie poprawia wydajności szyny AGP. Nie jest to opcja
zwiększająca wydajność, więc nie powinieneś podnosić jej wartości, o ile nie musisz.
Delay DRAM Read Latch
Opcje : Auto, No Delay, 0.5ns, 1.0ns, 1.5ns
Funkcja ta dostraja synchronizację DRAM-u aby dostosować go do różnych obciążeń DRAM-u. Obciążenie DRAM-u zmienia się w zależności o liczby i rodzaju zainstalowanych DIMMów. Więcej DIMMów i dwustronnych DIMMów zwiększa obciążenie DRAM-u. Jako takie jednostronne DIMMy zapewniają najniższe obciążenie DRAMu.
Przy większych obciążeniach DRAMu możesz potrzebować opóźnienia, gdy chipset "zatrzaskuje" się na DIMMach podczas odczytów. W przeciwnym razie chipsetowi może się nie udać prawidłowo "zatrzasnać" na DIMMach i odczytać z nich dane.
Normalnie powinieneś po prostu pozwolić BIOSowi zdecydować samemu (za pomocą opcji Auto). Ale jeśli zauważysz, że system stał się niestabilny po zainstalowaniu dodatkowych DIMMów, powinieneś spróbować samemu ustawić opóźnienie DRAM Read Latch. Naturalnie większe opóźnienie obniża wydajność, a więc użyj najniższej wartości, która rozwiązuje problem.
Jeśli masz niewielkie obciążenie DRAMu możesz "zapewnić" jego optymalną wydajność ręcznie ustawiając opcję No Delay. Zmusza to chipset do "zatrzaskiwania" się na DIMMach bez opóźnienia, nawet jeśli BIOS sądzi, że opóźnienie jest potrzebne.
MD Driving Strength
Opcje : Hi/High, Lo/Low
MD Driving Strength określa siłę sygnału linii danych pamięci. Im wyższa wartość, tym silniejszy sygnał. Jest ona używana
przeważnie aby zwiększyć "DRAM driving capability" przy większych obciążeniach DRAMu (wielokrotne oraz/lub dwustronne DIMMy). A więc jeśli używasz dużego obciążenia DRAMu, powinieneś ustawić tę funkcję na Hi lub High.
Ze względu charakter tej opcji BIOSu możliwe jest użycie jej jako środka pomocniczego przy przetaktowywaniu magistrali pamięci. Twój SDRAM DIMM może nie przetaktowywać się tak dobrze jak być tego chciał. Ale przez podniesienie siły sygnału linii danych pamięci możliwe jest poprawienie jego stabilności po przetaktowaniu.
Nie jest to jednak pewna metoda przetaktowywania magistrali pamięci. Na dodatek zwiększenie siły sygnału magistrali pamięci nie poprawi wydajności DIMMów SDRAMu. A więc wskazane jest pozostawienie MD Driving Strength na Lo/Low o ile nie masz dużego obciążenia DRAMu albo jeśli próbujesz ustabilizować przetaktowany DIMM.
SDRAM Page Closing Policy
Opcje : One Bank, All Banks
Funkcja ta w niektórych BIOSach nazywa się również SDRAM Precharge Control. Określa ona czy to procesor, czy sam SDRAM kontroluje ładowanie SDRAMu. Jeśli opcja ta jest ustawiona na All Banks, wszystkie cykle CPU do SDRAMu będą skutkować poleceniem All Banks Precharge na interfejsie SDRAMu, co poprawia stabilność, ale obniża wydajność.
Jeśli funkcja ta jest ustawiona na One Bank ładowanie jest pozostawione samemu SDRAMowi. Zmniejsza to liczbę razy ile SDRAM jest ładowany, ponieważ wielokrotne cykle CPU do SDRAMu mogą wystąpić zanim SDRAM musi zostać odświeżony. A więc użyj One Bank by mieć optymalną wydajność, chyba że przy tej opcji masz problemy ze stabilnością.
CPU Drive Strength
Opcje: 0, 1, 2, 3
CPU Drive Strength określa siłę sygnału transferu danych z chipsetu do CPU. Im wyższa wartość, tym silniejszy sygnał. Ze względu charakter tej opcji BIOSu możliwe jest użycie jej jako środka pomocniczego przy przetaktowywaniu procesora. Twój CPU może nie przetaktowywać się tak dobrze jak byś tego sobie życzył. Ale przez podniesienie CPU Drive Strength możliwe jest poprawienie jego stabilności przy przetaktowanych szybkościach. A więc spróbuj wartości 2 lub 3, jeśli twój procesor nie chce tak po prostu pracować z większą szybkością.
Nie jest to jednak pewna metoda przetaktowywania CPU. Na dodatek zwiększenie CPU Drive Strenght nie poprawi jego wydajności.
Chipset Features Setup: część 8
Force 4-Way Interleave
Opcje : Enabled, Disabled
Funkcja ta zmusza chipset do używania 4-bankowego trybu przeplotu SDRAMu. By mieć lepszą wydajność włącz tę funkcję, ale musisz mieć przynajmniej cztery banki SDRAMu, aby jej używać. Zauważ, że jest róznica pomiędzy bankami SDRAMu, a ilością używanych przez ciebie DIMMów. Dzieje się tak dlatego, że każdy DIMM SDRAMu składa się z jednego lub więcej banków SDRAMU, do których może następować jednoczesny dostęp.
Normalnie 2-bankowe DIMMy SDRAMu używają 16Mbitowych chipów SDRAMu i zwykle mają pojemność 32MB lub mniejszą. Natomiast 4-bankowe DIMMy SDRAMu zwykle używają 64Mbitowych chipów SDRAMu, chociaż gęstość SDRAMu może wynosić do 256Mbitów na chip. Wszystkie DIMMy SDRAMu mają pojemność przynajmniej 64MB lub większą i z natury są 4-bankowe.
PCI Latency Timer
Opcje : 0 - 255
Funkcja ta kontroluje jak długo każde z urządzeń PCI może zajmować magistralę zanim przejmie ją następne urządzenie. Im większa wartość, tym dłużej urządzenie PCI może zachować kontrolę nad magistralą. Ponieważ każdemu dostępowi do magistrali towarzyszy początkowe opóźnienie zanim może dokonać się jakakolwiek transakcja, niskie wartości PCI Latency Timer obniżają faktyczną przepustowość PCI, natomiast wyższe ją poprawiają.
Z drugiej strony, chociaż zwiększenie tej wartości pozwala każdemu z urządzeń PCI na dłuższy dostęp do magistrali, czas reakcji tych urządzeń również w rezultacie ucierpi. Oznacza to, że każde z urządzeń PCI będzie musiało dłużej czekać na swój dostęp do magistrali, ale gdy już będzie miało, będzie mogło dłużej przeprowadzać swoje transakcje.
Normalnie PCI Latency Timer jest ustawiony na 32 cykle. By PCI miało lepszą wydajność należy użyć większej wartości. Spróbuj zwiększyć ją do 64 albo nawet 128 cykli. Niektóre urządzenia PCI mogą nie współpracować jak należy z dłuższymi opóźnieniami, więc jeśli masz takie problemy jak na przykład rwący się dźwięk albo gorzej reagujący system, zmniejsz opóźnienie. Wyższe wartości w rzeczywistości redukują wydajność, ponieważ zbyt wiele czasu może być przydzielone każdemu z urządzeń PCI na niekorzyść innych urządzeń na tej magistrali.
Więcej informacji znajdziesz w SDRAM Bank Interleave.
Pomoc
Poradnik Ustawienia Biosu, Wszystko od A do Z
18.05.2008 - 18:06
