Pistolet Maszynowy 84P Glauberyt



Pistolet maszynowy wz. 1984P kalibru 9 mm „Glauberyt” polskiej konstrukcji został opracowany w Zakładach Metalowych „Łucznik” w Radomiu. Prace badawczo-rozwojowe nad bronią przystosowaną do naboju Makarowa kalibru 9x18 mm, podjęto na początku lat 70. w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym w Radomiu, a w pierwszej połowie lat 80. wprowadzono ją w niewielkiej liczbie do uzbrojenia WP jako PM-84. Po modernizacji i dostosowaniu pistoletu do naboju Parabellum kalibru 9x19 mm, w 1992 r. przyjęto go do uzbrojenia jako PM-84P. Obecnie jest on podstawowym pistoletem maszynowym Sił Zbrojnych RP, stopniowo zastępującym PM-63.

Początki tego PM sięgają roku 1974 gdzie opracowywany był następca PM-63. Pierwotnie opracowywany był on na nabój 9x18 Makarow. Prototyp oznaczony symbolem PM - 81 rozpoczął testy na początku lat 80. W wyniku nich zmieniono okładkę lufy na uchwyt przedni, poprawiono rączkę samo napinacza oraz zamek i jako PM-84 skierowano do produkcji. Obecnie zakłady Łucznika produkują go zarówno na potrzeby MON-u jak i innych służb mundurowych, choć pojawiły się już pierwsze jego egzemplarze na "rynku cywilnym".

Pistolet cechuje zwarta konstrukcja, dobrze wyważona i przemyślana - leży w dłoni lepiej niż jego protoplasta - izraelski UZI, kolejnym jego atutem jest zamek zamknięty który znacząco wpływa na celność strzału (ruch zamka nie powoduje wstrząsu). Posiada 3-pozycyjny przełącznik trybu ognia (zabezpieczony, pojedynczy, seria). Przyrządy celownicze to celownik przerzutowy z dwoma nastawami. W wyposażeniu dodatkowym możliwość mocowania celownika kolimatorowego lub w przednim uchwycie - latarki bądź celownika laserowego (mój ulubiony przyrząd pomocniczy).

Ocena broni:



Mały ale zabójczy. Naprawdę udana polska konstrukcja niosąca w sobie duża siłę ognia. Przy strzelaniu ogniem pojedynczym bardzo celny - choć trochę trudno przyzwyczaić się do celownika przeziernikowego. Przy ogniu ciągłym zadziwiająco stabilny i celny. Dużym ułatwieniem jest tu celownik laserowy pozwalający korygować linię ostrzału. Szczerze mówiąc dzięki niemu trafiałem w tarczę zamiast obok. Niestety nie miałem okazji prowadzić ognia z jego rywala UZI jednak dzięki relacjom innych można stwierdzić znaczącą przewagę dzieła Polaków nad innymi konstrukcjami. Zalecany jako broń szturmowa w warunkach miejskich (typowy dla Pm-ów mały zasięg). Idealna broń podstawowa w małych przestrzeniach.



Dane techniczne

* Rodzaj broni: pistolet maszynowy
* Dostawca: Łucznik
* Amunicja: 9 x 19mm Parabellum lub 9 x 18 Makarow
* Magazynek: 15 lub 25 naboi
* Długość: 375 mm / 575 ( z rozłożoną kolbą)
* Masa: 2,1 kg / 2,6 (z załadowanym magazynkiem)
* Szybkostrzelność teoretyczna: 640 strz/min
* Szybkostrzelność praktyczna: 100 strz/min
* Prędkość pocisku: 360 m/s
* Zasada działania: odrzut swobodnego zamka
* Rodzaj ognia: pojedyńczy lub seryjny
* Rodzaj zaryglowania: bezwładność zamka
* Mechanizm spustowo - uderzeniowy: z kurkiem wewnętrznym i przełącznikiem rodzaju ognia
* Bezpiecznik: blokuje kurek, zamek i spust
* Celownik: przerzutowy o nastawach 75 m i 150 m, przeziernikowy i szczerbinowy

źródło: cybernetyczna gildia strategów (Autor: SSR) oraz gazeta internetowa wojsk lądowych

Troszke pospamuje Ja akurat mam odmienne zdanie,mialem PM w wojsku na stanie,i byly tragiczne na strzelnicy ,strzelalo sie na skupienie i dobrze jak trafienia byly w tarczy.Do tego czesto sie zacinal.
Taka moja mała opinia

Ten post został edytowany przez Gawel: 27.01.2008 - 22:53

Takie głupie pytanie... Nie pomyliłeś go z RAKiem? Tam faktycznie występowały problemy ze skupieniem. Dane mi było popykać też z PM-98. Nie jest to co prawda H&K MP5, ale działa dość przyjemnie, a co najważniejsze skutecznie.

Ten post został edytowany przez sapher: 28.01.2008 - 08:36